annak

96 tekstów – auto­rem jest an­nak.

W obec­nych cza­sach pra­ca i spra­wied­li­wość jak "luk­su­sowa pros­ty­tut­ka"...nie dla każdego. 

myśl • 17 maja 2012, 14:47

niepewny czas...

zieleń tej wios­ny
zak­witła tyl­ko na mo­ment
żeby zmurszeć
kred­ki rozszabrowane
ołówek sza­ry za­rys maluje
za­pano­wał chaos
lep­sze jut­ro
oka­zało się snem
światełko w tunelu
fatamorganą


czy z ko­lan pow­sta­nie i krzyż udźwignie...



Odtwórz  

wiersz • 16 maja 2012, 14:58

Niekiedy światełko w tu­nelu oka­zuje się fatamorganą... 

myśl • 15 maja 2012, 15:39

Cza­sami los ba­wi się na­mi w "ciuciubabkę" ...by­wa, że da­je ko­loro­we kred­ki, aby za chwilę je zab­rać i wręczyć ołówek. 

myśl • 14 maja 2012, 15:33

Całe nasze życie za­pisu­je się w księdze lo­su, ale po la­tach nie wszys­tko chce­my w niej czytać. 

myśl • 13 maja 2012, 08:56

okruchy wspomnień...

często wracam
do miej­sc gdzie cisza
uno­si się za­pachem poziomek
roz­koszuję się jak kromką chleba
tam nie ma zmar­twień trosk
ema­nuje miłość
szczęście i ra­dość mieszka


to łąka wspomnień
spod dziecięce­go nieba



Odtwórz  

wiersz • 12 maja 2012, 10:23

relaks z tobą (erekcjato)

pot­ra­fisz jak nikt in­ny
lać wodę
uwiel­biam to
od­prężasz mnie
uwal­niasz ze zmęczenia
zaw­sze kiedy zapragnę
jes­teś go­towy na igraszki
wkra­dając się w każdy zakamarek
mus­kając delikatnie
pieścisz moją skórę
od­dając się twoim pieszczotom
za­mykam oczy
po­padając w błogość

















...mój prysznicu 

erotyk • 8 maja 2012, 10:00

mroczny żni­wiarz (haiku)


za pro­gi nasze
zaz­wyczaj nieproszona
często przychodzi 

haiku • 6 maja 2012, 08:51

w objęciach Mor­feu­sza (haiku)


układają się
wie­czo­rem na poduszce
nasze marzenia 

haiku • 5 maja 2012, 12:05

Wisławo (nie)wystarczy

przez la­ta
kar­miłaś nas piękną poezją

snem wie­cznym odeszłaś
za­bierając ze sobą
słowa niedopowiedziane
te­raz w niebie
in­nych ni­mi raczysz

nam zos­ta­wiłaś wiersze
będziemy do nich powracać
nauki pobierać
prze­kazując następnym pokoleniom

kiedyś dołączy­my do Ciebie
za­ciągniemy się dymkiem
przy fi­liżan­ce kawy
czy­tając te niedokończone...




* z de­dykacją dla Jul­ki 10 

wiersz • 3 maja 2012, 20:54

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

annak

 

Gościu drogi wchodząc w moje skromne progi, buty zabłocone wystaw za drzwi, ale zabierz ze sobą na kulturę kwit, abyś był mile wspomniany i znowu mógł do mnie przyjść... ~annak © ...w życiu nie wystarczy tylko brać, trzeba jeszcze nauczyć się coś z siebie dać... ...Ocenę zostawiaj tylko za tekst...nie oceniaj mnie i nie dawaj oceny tylko dlatego, że ja zostawiłam u Ciebie... ❤ TEKSTY zamieszczane na tej stronie NALEŻĄ DO AUTORA !!! Kopiowanie, przedrukowywanie, bądź wykorzystywanie całości lub ich fragmentów bez zgody właściciela praw autorskich ZABRONIONE.!!! Naruszenie praw autorskich podlega karze przewidzianej w kodeksie karnym oraz dzienniku ustaw. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 roku z późniejszymi zmianami. WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE !!! ❤ Życie choć piękne,to kruche jest...dlatego staram się cokolwiek robiąc... czynić to sercem i z serca...uwielbiam marzyć,bo marzenia nic nie kosztują i świat w nich piękniejszy jest...kocham zachody słońca (na wschody niestety nie udaje mi się wstać) poezję,muzykę,szum drzew,szum morza,"koncerty" świerszczy,śpiew ptaków itp..... nie jestem aniołem, ale i diabłem chyba też nie...staram się ludzi szanować i tego samego oczekuję od nich...czasami wchodzę w konflikty broniąc innych i swoich racji...no cóż taka ze mnie cholera, mała, pyskata i czasem dożarta ;) Jestem jaka jestem... Odtwórz Anka ot tak... Odtwórz mój ulubiony wiersz w chwilach zwątpienia to: Ślady na piasku Sen miałem wczoraj. Sen, jeden z niewielu, jakie ma pamięć zachować zezwoli. Plaża ogromna, dziewicza się ściele, a na niej Jezus, kroczący powoli. Ujrzał mnie nagle. Przywołał do siebie. Więc szliśmy brzegiem, wśród ciszy i blasku. Pogoda cudna - ni chmurki na niebie, tylko za nami dwa ślady na piasku. Nagle się niebo całunem nakrywa. Jak na ekranie, widzę życie moje. Scena po scenie szybko się rozgrywa, przywodząc przeto radości i znoje. My wciąż idziemy równym, wolnym krokiem, niebiański ekran wciąż me życie toczy, chronologicznie, każdy rok za rokiem. To się uśmiechnę, to znów przymknę oczy. Nagle niechcący do tyłu spojrzałem: raz ślad się urwał, to znów był podwójny, lecz się Jezusa zapytać nie śmiałem. Na niebie właśnie nadszedł okres wojny. Te przerwy w śladach spokoju nie dały! Patrzyłem w niebo obojętnym okiem, myśląc dlaczego ślady się zrywały? A szliśmy przecież stale równym krokiem. Wreszcie ciekawość wzięła mnie w okowy. Spytałem: "Panie! Czemu nasze ślady raz są podwójne - pojedyncze znowu, bo wytłumaczyć tego nie dam rady?" "Synu - Pan rzeknie - gdy jesteś w swym życiu w niebezpieczeństwie, albo też udręce, ja czuwam stale, a czuwam w ukryciu i w tych momentach biorę cię na ręce..." /Mary Stevenson/ Odtwórz piosenki,które podnoszą mnie,gdy "upadam" to: Ania Wyszkoni "WIEM ŻE JESTEŚ TAM" Odtwórz Sylwia Grzeszczak "Małe rzeczy" Odtwórz Bruce Springsteen "Streets Of Philadelphia" http://www.youtube.com/watch?v=4z2DtNW79sQ Moje motto: CO MNIE NIE ZABIJE,TO MNIE WZMOCNI!!! "Cave me domine ab amico, ab inimico vero me ipse cavebo"

Zeszyty
Facebook
Reklama
Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Afo­ryz­my, Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Moje-Cytat­y.com, Za­mys­le­nie.pl - Afo­ryz­my dla Ciebie, Aforyzmy i cy­taty

Reklama
Autorzy
Kazantzakis von Ebner-Eschenbach Amiel

annak

Użytkownicy
A B C
Pokaż
Kalendarz
Znajomi
Ulubieni
Reklama